เมื่อเพื่อนเราถูก"ข่มขืน"

posted on 03 Dec 2010 22:13 by shinigami-maya
**เอนทรี่นี้จะไม่เล่ารายละเอียด จะเล่าแค่ความรู้สึก**

 
เอนทรี่นี้แรงบันดาลใจมาจากเพื่อนเรา 2 คน 2 คนที่บังเอิญหวยมันออก
ให้เป็น 1 ใน 3 หมื่อนคดีต่อปี......(ตอนนี้น่าจะัเพิ่มขึ้นแล้วแหละเพราะเลขนี้คือสถิติตอนปี 51)
 
เพื่อน 2 คนนี้อนุญาติแล้ว แค่เราไม่บอกว่ามันเป็นใคร เรียนที่ไหน ไม่ใช่เพื่อนสถานบันเดียวกับเราหรอก
ไม่ต้องไปตามหาพวกมันหรอก ปล่อยพวกมันอยู่ในสังคมตามปกติเถอะ แต่มันอนุญาติแล้วแค่นั้นแหละ
 
ขอเกริ่นก่อนว่า ไม่ใช่ครั้งแรกที่เรารับรู้เรื่องแบบนี้
 
ตอนม.ต้น-ม.ปลาย
 
เพื่อนเรา 2 คน ถูกข่มขืน
เพื่อนเรา 1 คน ถูกรุมโทรม
 
แต่ตอนนั้นที่เรารับรู้ เราก็แค่รับรู้ต้องเรื่องมันจบ เรื่องมันผ่านไปแล้ว
แค่รู้สึกแค่ "ทำไมต้องเป็นพวกเธอ"
 
ไม่น่าเชื่อเนอะ สาวๆ 3 คนนี้เป็นสาวๆที่ไม่เคยทำผิดอะไร ออกจะัเป็นสาวๆที่โอเคด้วยซ้ำ
เรารับรู้ก็ทำได้แค่รับรู้ แต่เราก็รู้สึกแย่นะ "ใช่ไหม?"
 
เราก็ไำม่เคยทำอะไรได้เลยกับเรื่องพวกนี้
 
จนไม่นานมานี้เท่าไรหรอก เพื่อนที่เรารัก อีกคนก็ไม่ได้สนิทนักหนาหรอก แต่บังเอิญคุยกันบ่อยๆ
เราก็แค่ต้องไปนั่งอยู่ที่โรงพักเป็นเพื่อนมันรอพ่อแม่มันมา เพราะมันถูก"ข่มขืน"
 
เราก็ขำเหมือนกันว่า แล้วทำไมต้อง 2 รายในระยะเวลาแค่ 2 เดือน?
แล้วทำไม ต้องเป็นคนใกล้ตัวของเรา?
และทำไมเราต้องรับรู้ด้วย?
 
ที่ถามว่าทำไมต้องรับรู้ก็เพราะ ไม่คิดบ้างเหรอว่ามันหนักสำหรับผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ได้เข้มแข็งอะไรเลย
เรารู้ เราไม่มีสิทธิร้องไห้ เราไม่มีสิทธิเจ็บ เพราะเราไม่ใช่ผู้ถูกกระทำ
แต่ในฐานะเพื่อนมนุษย์เราร้องไห้ได้ใช่ไหม?
 
เมื่อเดือนตุลาหลังจากเรากลับมาจากไปนั่งเป็นเพื่อน เพื่อนที่โรงพักระหว่างรอทางบ้านของเพื่อนเรา
เรากลับมาบ้าน ทันทีที่กลับถึงบ้าน เราปิดประตูห้อง ร้องไห้หนักอย่างที่ไม่เคยร้องมาก่อนในชีวิต
ร้องแบบทั้งกรีดร้อง ทั้งสะอื้น ทั้งร้องไห้
 
พึมพำแต่คำว่า"ทำไม"  "ทำไมพวกมันไม่ตายๆไปสักที" "ตายไปซะทีได้ไหม ตายไปซะที!!"
 
ไม่รู้ว่าแรงไหม แต่เรายอมรับสภาพจิตใจเราตอนนั้นมัน อธิบายไม่ถูก
เข้าใจอารมณ์ฝูงชนที่รุมประชาฑัณก็งานนี้ -*-
 
คุณก็ลองจินตนาการ
ว่า...
 
เดือนกันยา เพื่อนที่คุณรักมากๆคนนึง สะอึกสะอื้นร้องไห้ โทรมาหาคุณตอนดึกๆ
แล้วบอกว่าเขาโดนข่มขืน พอคุณรีบไปหาเขา สิ่งที่คุณเจอ คือเพื่อนคุณ
หน้าตามีแต่รอยเขียวช้ำ ปากแตกเลือดซึม นั่งร้องไห้สั่นไม่มีที่พึ่ง
 
เพื่อนที่คุณรักนะ คุณรับได้เหรอ?
แต่ตลอดเวลาตอนนั้นห้ามคุณร้องไห้เด็ดขาด ทำได้ไหม?
 
พอมาเดือนตุลา เรื่องนั้นยังไม่ทันครบเดือน เพื่อนคุณคนหนึ่งที่คุยกันบ่อยๆ โทรมาให้ออกไปหา
พอคุณไป คุณเจอเพื่อนคุณนั่งกุมท้อง ผมเผ้าหลุดรุ่ย ร้องไห้ สั่น และบอกคุณว่า เธอโดนแบบนั้น
คุณต้องพาเธอไปแจ้งตำรวจ อยู่เป็นเพื่อนรอทางบ้านของอีกฝ่าย โดยห้ามร้องไห้เด็ดขาด โทรศัพท์ มีสติที่สุด
 
2 เหตุการณ์ซ้อนซึ่งหลังจากนั้น คุณยัีงมีสติกลั่นกรองคำพุดไม่ให้มันแรงได้อีกเหรอ
ความรู้สึกของคุณที่มีต่อสิ่งมีชีวิตที่ทำแบบนั้นยังจะดีกับ"มัน" อยู่อีกเหรอ?
แล้ว 2 เหตุการณ์นี้ เราก็ทำอะไรไม่ได้เลย 
 
ถามว่าทำไมข้าน้อยถึงเป็นคนที่ได้รับรู้ อิคนบอกมันให้เหตุผลว่า
"เพราะทุกเรื่องที่ฉันบอกแกมันไม่เคยหลุดไปหาใคร ที่สำคัญแกอยู่ใกล้ที่สุดก็แค่นั้น"
 
สำหรับข้าน้อย เจอมาตั้งแต่เกิดแบบนี้ จะให้คิดว่า "ผู้ชาย" คือ เจ้าชาย ก็คงไม่ใช่
 
เราไม่ได้เสื่อมศรัทธาหรอกนะว่าผู้ชายดีๆในโลกนี้หมดโลกไปแล้ว เราคิดว่ายังมีอยู่เยอะ
เพียงแต่ที่ไม่ดีมันก็ไม่น้อยไปกว่ากัน
 
เราเคยคุยกับเพื่อนเราที่เจอเหตุการณ์นั้นว่า
 
"ฉันไม่อยากเป็นผู้หญิงเลย เพราะฉันไม่เคยทำอะไรได้เลย จะปกป้องแกก็ไม่ได้"
                   "ฉันอยากเกิดเป็นผู้ชาย ฉันอยากปกป้องแกได้"
"ทำไมผู้ชายถึงไม่ปกป้องผู้หญิง แต่กลับเอาความแข็งแรงกว่ามาทำร้ายผู้หญิง"
 
แม่มร้องไห้หนักกว่าเก่า ตรูเลยต้องปิดประเด็น =   =;;
 
ไม่รู้สิ เราก็แค่รู้สึกว่าบางทีนะ ไม่ต้องถึงขนาดปกป้องหรอก แค่ไม่ทำร้าย....ไม่ได้เหรอ?
 
เราเห็นผู้หญิงเป็นผู้ถูกกระทำมาเยอะ
เราเชื่อนะว่า ผู้หญิงก็ไม่ได้ดีไปหมดทุกคนหรอก
 
แต่เราไม่อยากให้คนดีๆต้องมาถูกทำร้ายแบบนี้อีก
 
เพื่อนเราถึงขนาดถามเรานะว่า
 
"แก ถ้าสมมุติฉันติดโรคจากมันแกจะยังเป็นเพื่อนฉันอยู่ไหม?"
 
หรือว่า
 
"แก อย่าไปบอกใครนะว่าเป็นฉัน แต่ช่วยเอาเรื่องไปเล่าที เอาความรู้สึกฉันไปบอกที"
 
ข้าน้อยก็ไม่รู้ว่า ณ เหตุการณ์ตอนนั้นข้าพเจ้าไม่ร้องไห้ได้ยังไง
ใจมันคิดแค่ ร้องไห้ไม่ได้ เราต้องเข้มแข็ง ร้องไห้ไม่ได้เราไม่มีสิทธิจะร้อง
 
ก็แค่นั้น
 
ตอนนี้สภาพจิตใจเราโอเคขึ้นเยอะนะ ส่วนผู้ถูกกระทำ ตอนนี้อิอ๊าง ลัลล้าเป็นปกติ แต่ในใจมันไม่ปกติหรอก แต่ก็ไม่มีใครรอบตัวรู้ว่า"เป็นมัน" ซึ่งก็ดีเท่าไรแล้ว เราขอเป็นตัวแทนเพื่อนเราทั้งสองคน 
เอาความคับแค้นใจมาบอกผ่านบล๊อกก็แล้วกันค่ะ
 
ก่อนไป
 
เมื่อนางฟ้าถูกย้อมสี
 
 
 
นางฟ้า......นางฟ้าร้องไห้ทำไม?
 
                                                                      นางฟ้า....นางฟ้าบินไม่ได้เหรอ?
 
ถูกคนทำร้าย                    ถูกคนหักปีก?
 
                  ไม่เป็นไรหรอกนะ
 
                    
"นางฟ้ายังบริสุทธิ์ผุดผ่องเหมือนเดิม"
 
                                                                   "นางฟ้าไม่ได้สกปรกเลย"
 
 
   "ที่สกปรกน่ะคือคนที่หักปีกนางฟ้าต่างหาก"

 
 
                                         นางฟ้า........นางฟ้าอย่าร้องไห้นะ
 
เราจะปกป้องนางฟ้าเอง
 
                                        อะไรนะ?
 
อ๋อใช่ เราเป็นผู้หญิง
 
                                                         แต่ไม่เป็นไรหรอก
 
 
                                             นี่ไง.....นางฟ้าจับสิ
 
เห็นไหม?
 
                                                  ผมเราสั้นแล้ว
 
 
              เราดูเข้มแข็งแล้วใช่ไหม?
 
ที่นี้
 
                                                            เราก็จะปกป้องนางฟ้าได้แล้วนะ
 
จับมือเราสิ  จับเอาไว้
 
                         ไม่แข็งแกร่งเลยใช่ไหมล่ะ?
 
 
         ไำม่แข็งแกร่งเหมือนมือผู้ชายเลยเนอะ
 
 
แล้วเราก็ไหล่ไม่ได้กว้างแบบนั้นด้วย
 
 
                             แต่ถึงมือนี้จะไม่เข้มแข็ง
 
 
ถึงเราจะดูเหมือนพึ่งพาอะไรไม่ได้
 
 
                                             แต่.....ต่อไปนี้เราจะปกป้องนางฟ้าเองนะ
 
 
"ไม่หรอก.....นางฟ้ายังคงเป็นนางฟ้า"
 
 
 
                                            "นางฟ้ายังคงบริสุทธิ์"
 
            
  "ถึงนางฟ้่าจะไม่มีปีกก็ตาม"
 
 
 
                              "แต่....ไม่ต้องกลัวนะ เราจะปกป้องนางฟ้าเองนะ"
 
.
 
 
.
 
 
.
 
 
.
 
 
รูปนี้วาด ให้เพื่อนเรา ทั้งสองคน
สถิติอาชญากรรมผู้หญิงปี 2551 มีผู้หญิงถูกข่มขืนกว่า 3 หมื่นคดี
 
 
และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆในทุกปี
 
จะต้องมีนางฟ้าถูกเด็ดปีกอีกกี่คน?จะต้องมีผู้หญิงถูกทำแบบนี้อีกเท่าไร?
 
 
สิทธิสตรีถูกพุดถึงมากมาย แต่เหตุใดคดีแบบนี้ยังมีอยู่ร่ำไป
 
 
 
อุทิศแต่นางฟ้าทุกคนที่ถูกทำร้าย..........
 

Comment

Comment:

Tweet

เป็นกำลังใจให้นะค่ะ

อันตรายอยู่รอบตัวเราจริงๆๆ

น่ากลัวมากๆๆเลย


Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#434 By BO AND BOBBY on 2010-12-11 14:46

Hot! Hot! Hot! Hot!

#433 By Rura_By on 2010-12-11 14:34

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#432 By prim-prim on 2010-12-11 13:12

Hot! Hot! Hot! ร้ายกาจสิ้นดี

#431 By [ i ]Rin on 2010-12-11 12:47

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#430 By Plubkung♥ on 2010-12-11 12:41

ในฐานะของคนที่ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น "เคยโดน" เหมือนกัน ผมเข้าใจความรู้สึกแบบนั้นนะ

การที่ต้องไปเรียนอย่างหวาดระเเวง การที่ต้องไปเรียนโดนที่เจอหน้าคนทำผิด แต่เดินลอยหน้าลอยตา ผ่านหน้าเรา
มันยิ่งเป็นความรู้สึกที่ เห็นเเล้วยิ่งเจ็บปวดใจ

แต่ ผมก็ขอให้ทุกคนผ่านพ้นมันไปได้นะครับ
ผมขอเป็นกำลังใจให้นะครับ

#429 By MihaMkII on 2010-12-11 12:29

Hot! Hot! เราสมเพชตัวเองจริงๆที่ไม่มีพลังมากพอจะช่วยอะไรได้ เราอยากเป็นหนึ่งเสียง อยากเป็นเสียงที่มีประโยช

อยากช่วยผู้หญิง อยากให้ความช่วยเหลือพวกเธอ แต่ไม่รู้ว่าเราจะทำยังไงดี

อยากบอกว่าเราอ่านเอนทรี่นี้แล้วร้องไห้
อยากให้เพื่อน จขบ เข้มแข็ง ถึงรู้ว่าจะำทำได้อยาก
ถ้าเรามีพลังบ้าง เราคงช่วยอะไรได้บ้าง แต่เราก็เป็นแค่ผู้หญิงคนนึงเท่านั้นเอง Hot!

#428 By Revamp on 2010-12-11 12:20

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!