...จงเป็นดอกบัวให้เขาบูชา...

เคยเกลียดตัวเองไหม? ฉันนี้แหละเกลียดตัวเองช่วงเพ้อ+ฟุ้งซ่านสุดกู่

เพราะมันทำให้ด้านลบฉันออกมามากเกินไปจนน่ากลัว

ปกติฉันไม่ใช่คนแบบนี้ซะหน่อย....

ปกติเวลาฉันเ้พ้อ+ฟุ้งซ่าน ฉันจะคุยกับคนอื่นไปเรื่อย

หาเรื่องหัวเราะไปเรื่อย......

แต่คราวนี้ฉันหัวเราะไม่ออก ฉันรู้สึกว่าพูดอะไรไม่ออก

ไม่รู้ ไม่ไหว มันพูดไม่ออก......

เกลียดตัวเองจัง เกลียดตัวเองเวลาเป็นแบบนี้ที่สุด

ไม่รู้ช่วงนี้อะไรๆมันมารอบด้านอ่ะนะ ถึงมันจะไม่หนักเท่า"ช่วงนั้น"

แต่มันหนักตรงที่ตัวฉันเองนี่แหละ......

ทำไมนะทั้งๆที่คิดว่าอะไรๆมันจะดีขึ้นในแต่ละวัน มันกลับแย่ลง

ฉันกำลังจิตตกมากเลยล่ะ.......

เพราะงั้น.....จะว่าไงดีล่ะ......

ช่างมันเถอะ.......

ถ้าอ่านไม่รู้เรื่อง ถ้าไม่เข้าใจ......มันเป็นเรื่องปกติของคนฟุ้งซ่านค่ะ.......