...จงเป็นดอกบัวให้เขาบูชา...

เป็นประเด็นที่เพื่อนหลายคนอยากรู้มากๆ

แต่เป็นประเด็นที่อาจารย์ถามบ่อยเวอร์ คุยทีไรยาวทุกที

อย่างแรกต้องท้าวความ.....

เมื่อตอนสมัยข้าน้อยเพิ่งอ่านหนังสือออกใหม่ๆ พ่อ-แม่โอตาคุรุ่นเดอะผู้แสนน่ารักก็เอา                                      โดราเอมอนมาให้ข้าน้อยอ่าน......

แล้วเล่มหนึ่งในนั้นมีเรื่องเกี่ยวกับปิรามิดอยู่ข้าน้อยสนใจมากๆอ่านแล้วอ่านอีก จนท่องได้ เหอะๆๆ

แล้วหลังจากนั้น แม่ข้าน้อยเข้างานเช้ากลับบ้านดึก เพราะงั้นถ้าปล่อยลูกสาวไว้บ้านช่วงปิดเทอมก็กลัวว่า ไอ้ลูกสาวคนนี้จะเผาบ้าน หรือที่อะไรเสียหายได้ เพราะงั้นเลยหนีบมันไปด้วย

แต่จะให้ไปวิ่งเล่นในบริษัทก็กระไรอยู่

เลยเอาไปฝากฝังไว้ที่ สถานรับเลี้ยงเด็กดอกหญ้า สถานรับเลี้ยงเด็กบีทูเอส ฯลฯ

ไอ้ลูกสาวที่มันเคยชอบเรื่องปิรามิดอยู่แล้วก็หาหนังสือเกี่ยวกะทางนี้มาอ่านๆๆๆ วันดีคืนดีอ่านหมดแล้ว เลยเริ่มอ่านประวัติศาสตร์โลกเล่นบ้าง หรือไม่ก็อ่านพวกประวัตินักวิทย์ฯ ประวัติอาชญากร

เป็นแบบนี้ตั้งแต่ ป.1 ยัน ป.6 จนแม่ลาออกจากงาน

เวลาวันอาทิตย์แม่ก็เอาลูกสาวคนนี้ไปทิ้งไว้ร้านหนังสือทิ้งตัง ไว้ให้แล้วตอนเย็นมารับ

(วันเสาร์ไม่ได้เรียนเปียโนฮะ)

พอสนใจหนักเข้าๆ ตอน ป.3 ก็พูดกับเด็จพ่อ ตอนดูสารคดีว่า

"ฟองอยากค้นพบอะไรแบบนี้ อยากไปขุดซากโบราณสถานขึ้นมาง่ะพ่อ"

เด็จพ่อก็ตอบว่า

"ก็เรีัยนโบราณฯสิ เพื่อนพ่อที่จบม.6รุ่นเดียวกันมาก็จบโบราณฯลูก"

หลังจากนั้น ข้าน้อยก็แอบมุ่งมั่นมาตลอดว่า อยากเข้าคณะนี้ให้ได้จัง แต่พอ่-แม่ชอบแอบขู่ว่า ยากนะลูกอะไรแบบนี้

แถมที่สนใจมากๆเพราะบ้านลุงข้าน้อยอยู่อยุธยาเลยได้ไปเที่ยวบ่อย ไปทีก็ร้องไปดูวังเก่า ไปดูโบราณสถานจนลุงแก่แอบเบื่อ เหอะๆๆ 

แต่ก็พูดจริงๆว่าหลังจากค้นตัวเองมานานมาก

(เรียนเปียโนจนจะไปสอบรอยัลอยู่แล้ว)

ก็พบ (ที่จริงก็พบมาตลอดอ่ะนะ) ว่าชอบ อยากเรียนมากๆ

ถึงแม้ตอนม.3แอบมีนอกใจว่าอยากจะไปเป็นวิศวะ(ตอนนั้นชอบวิทย์) แต่ตอนนี้ก็ค้นตัวเองเจอแล้วอ่ะนะ

แต่ถึงจะมีทะเลาะกับทางบ้านบ้าง(ไม่บ้างล่ะหนักเลย)

ล่าสุดเพิ่งจะทะเลาะกันมาเหมือนกัน เพราะทางบ้านจะล๊อคคอให้ลงม.บูรฯแล้วไม่ให้ไปไหน

แต่สุดท้ายข้าน้อยก็ชนะว่าจะไปสมัครสอบตรงโบราณฯ และจะสละสิทธิ์(คือไม่ลงทะเบียนอ่ะ)ม.บูรฯ

เป็นการชนะที่ข้าน้อยแอบทุ่มทุนสุดๆ

นั่นคือทะเลาะกันบ้านจะแตก ข้าน้อยก็ร้องไห้ซะตาบวม แล้วสุดท้ายที่แม่ยอมใจอ่อนอาจเป็นเพราะ

ข้าน้อยก้มกราบเท้าท่านเลยแล้วขอว่า

"ขอฟองทำให้สิ่งที่ตัวเองเลือกสักครั้งเถอะ ฟองทำเพื่อแม่มามากแล้วนะ"

คือทีแรกเหมือนจะใจอ่อนตั้งแต่ตอนแข่งแฟนพันธุ์แท้ แต่ปรากฎ แม่ก็ยังไม่ใจอ่อน หวังว่าหลังจากทะเลาะครั้งนี้แม่จะยอมเลิกนะ

ชีวิตเด็กเอนท์เป็นชีวิตที่ยุ่งวุ่นวาย ต้องทนแรงกดดันเยอะมาก

ถามข้าน้อยว่า มั่นใจเหรอเอ็งว่าจะติด?

ตอบตรงๆว่า ไม่รู้ แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าถ้าไม่ติดตรงนี้จะไปไหน

แต่ก็กำลังคิดอยู่เหมือนกันว่า จะเลือกอะไรเผื่อไว้ดี

ตอนนี้ที่ทำได้คืออ่านหนังสือ แล้วก็นั่งทนแรงกดดันไปเรื่อยๆ

ไม่อยากเป็นเหมือนตอนสอบเตรียมฯอีกแล้ว แต่ก็กลัวอยู่ลึกๆอ่ะนะ.......