ทะเลาะกะแม่รอบที่ล้านแปด....
posted on 25 Jun 2008 20:35 by shinigami-mayaเหอะๆๆ คงอยากรู้ใช่ไหมว่าทะเลาะกันเรื่องอะไร
เราลืมถูบ้าน แล้วขี้เกียจต่อความยาวสาวความยืดกะว่าตอนเช้า(ตอนนั้นดึกแว้ว)จะถู
เลยแอบแหลไปว่าถูแล้ว เผอิญแม่จับได้
เลยไม่คุยกันมาสักคำ ไม่สิ แม่ไม่พูดกับเรามาวันกว่าๆแล้ว
คำถาม:ทำไมถึงลืม?
ตอบ:ทำรายงานอันแสนจะหนักหนาอยู่ หลังจากที่ตอนนั่งทำขนมให้ที่ร้าน + ซักผ้า+เก็บผ้า+กวาดบ้าน+ทิ้งขยะ เสร็จแล้วแต่เผลอลืมถูบ้าน
P.S.ตอนนั้นนั่งทำรายงานให้แม่เห็นๆอยู่เลยด้วย
แม่เราโกรธมาก จนถึงขนาด
"แกจะไม่ได้อะไรจากฉันต่อไปอีกแล้ว" จริงไหม อ่า ใช่เมื่อเช้าไม่ได้ตังค่าขนมเพิ่ม+ไม่ได้ตังค่าหนังสือที่ต้องไปจ่าย
แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะมีตังอยู่ในกระเป๋า
แต่มันเป็นแน่เพราะฉันจะสอบโควต้าแล้วน้าาาาาาาาาาา
เหมือนคราวนี้แม่จะเอาจริงเพราะยังไม่ได้รับคำพูดจากแม่สักคำ
เศร้าไหม ตอบเลยว่า ไม่ เพราะข้าพเจ้าเศร้ามาตลอด แล้วตอนนี้มันชินแล้ว คิดแต่ว่าเมื่อไรแม่จะมีเหตุผล
การเลื่อนวันถูบ้านมันมีคนตายหรือไง แล้วข้าำพเจ้าเคยโกหกแม่บ่อยเรอะ?...
อยากจะบ้าตาย ทำไมไม่ทะเลาะกันด้วยเรื่้องดีๆเหมือนบ้านอื่นมั่ง
ที่เรียนดี+สร้างชื่อเสียง+ทำในสิ่งที่คนอื่นเค้าทำกันไม่ค่อยได้ ได้ที่งี้ล่ะไม่มีชมอ่ะ
ถูบ้านไม่เลี่ยม หรือ ไม่ได้ปัดฝุ่นทุกวันละทะเลาะกันบ้านแตกทุกที
ถ้าอยากได้ลูกที่ทำงานบ้านเก่งขั้นเทพขนาดนั้นก็ไปขอคนอื่นมาเลี้ยงสิ
ข้าพเจ้าไม่ใช่คนที่ทำงานบ้านเก่งแต่ไม่มีสมองนี่นา
งานบ้านก็ไม่ใช่ว่าไม่เก่ง อย่างน้อยก็ดีกว่าหลายๆคนในห้องที่ ทำงานบ้านไม่เป็นสักอย่าง
ก็ทำงานบ้านทุกอย่าง แถมทำบัญชีที่ร้าน ทำขนมที่ร้านอีก ล้างถาดร้อนๆนั่นอีก
ข้าพเจ้ากลับกลายเป็นคนที่รับผิดชอบงานทุดอย่างในบ้าน แุมต้องเรียนให้ได้ดี ทำไอ้นู่นไอ้นี่ให้ได้ดีอีก
หนูเป็นคนนะแม่ จะให้เพอเฟ็คทุกอย่างเนี่ยนะ
ไม่รู้สึกภูมิใจกันเลยรึไงเนี่ย กะอีเรื่องแค่นี้ หนูไม่มีสิทธิจะได้อะไรจากแม่เลยหรือไงน่ะ
งานบ้านเนี่ยมันสำคัญขนาดนั้นเลยหรือไง
ทำงานบ้านเก่งแต่เอนท์ไม่ติดเนี่ยจะเอาไหมล่ะ?
เซ็งเป็ด!!!!
ไม่มีเหตุผล!!
เกลียดๆๆๆงานบ้านว้อย
อ่อ ที่บ่นน่ะ ไม่ใช่ว่าจะไม่อยากทำนะั แต่ขอให้มันมีขอบเขตบ้าง
แล้วทำไมต้องประชดแปลกๆแบบนั้นด้วย ไม่พอใจอะไรแถมไล่ให้ไปอยู่กับพ่ออีก
ไม่เข้าใจความรู้สึกของลูกที่ถูกคนเป็นแม่แท้ๆไล่ออกจากบ้านเลยหรือไง
หรือไม่ก็"ถ้าไม่มีแกฉันจะได้ไม่เหนื่อย ป่านนี้ฉันสบายไปแล้วถ้าไม่มีแก"
"รู้ไหมว่าเหนื่อย หัดทำอะไรให้ฉันบ้างสิ"
แล้วทำไหม อยากถามว่า การที่ไปแข่งไอ้นู่นไอ้นี่ เรียนให้มันดีๆ สอบนั่นนี่ชนะ ทำงานบ้านทุกอย่างที่มีในบ้าน ทำงานในร้านขนมอีก เวลาอยากได้อะไรก็ไม่เคยรบกวนตังแม่สักนิดเนี่ย หนูยังไม่ให้อะไรแม่อีกเหรอ
อยากให้ทำงานบ้านให้มันเพอเฟ็คเหรอ
มันเป็นไปไม่ได้ ก็ทำเท่้าๆที่ทำได้แล้วยังไม่พอใจก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว
เบื่อๆๆๆๆ
อยากจะขอโทษเพราะรำคาญบรรยากาศมึนๆแบบนี้เต็มที่แล้ว
แต่ขอเถอะ ขอโทษทีไร เปิดอกคุยที่ไรก็โดนประชดแบบนี้ประจำ
เซ็ง ทำไมไม่เป็นผู้ใหญ่เลยเนี่ย
แค่เรื่องเรียนก็เครียดจะแย่อยู่แล้ว กรุณาทำบ้านให้เป็นสวรรค์หน่อยได้ไหม!!
p.s.วันนี้อารมณ์อาจจะรุนแรงไปหน่อย แต่นี่คือสิ่งที่ออกมาจากใจจริง จะเม้นต์ด่าก็ได้ไม่ว่ากัน
โดนตั้งแต่ชื่อบล๊อก เนื้อในบล๊อก คำพูดของแม่
โอววว ไม่อยากเชื่อว่ายังมีคนเป็นแบบนี้เหมือนเรา
นี่แหละ! ความเป็นจริงของแม่ที่อยากให้ลูกทำงานบ้าน
นี่แหละ! ความสำคัญของการทำงานบ้านที่บางทีบดบังความเป็นจริงอันเหนื่อยยากของลูกน้อยที่รับมาจากสภาวะภายนอก!
สิ้นหวังแล้วเฟ้ย ที่ต้องมาคุยเปิดอกกับแม่เรื่องงานบ้าน
...
หมดนั่นเคยคิดแบบนั้นมาก่อนแหละครับ
คือจริงๆ เหตุผลอยู่ที่ว่าคุณแม่อาจไม่ยอมฟังเหตุผลของเรา
หากต้องให้พูดแบบคนแก่หน่อยก็คงเป็นแนวที่ว่า
"เรียนสอบให้ได้ดีๆแต่สุดท้ายคนที่ได้คือตัวเอง" นั่นแหละครับ
แม่อาจได้หน้า.. เออลูกเก่ง แต่สุดท้ายแล้วคนที่ได้ประโยชน์จากมันจริงๆก็คือตัวเราเองนั่นแหละ
บางทีไม่อยากแก่เลย.. พอแก่แล้วก็จะได้มุมมองของคนแก่ๆมาบ้าง ทั้งๆที่เราก็อยากจะให้เค้าเห็นใจเราตัวแทบขาด
สิ่งที่ดีที่สุดที่ผมเคยทำและได้ผลดีคือ
"ทำงานบ้านซะก่อนที่เค้าจะใช้"
คือทำโดยไม่ต้องให้ใครมาสั่ง หรือทำก่อนที่เค้าสั่ง
(พอเค้าบอกให้ทำเราก็บอกทำแล้ว..โอโหดีกว่ากันเยอะ รีบทำก่อนที่เราจะลืมด้วยเรื่องของเรื่อง)
มันดีต่อสุขภาพจิตของตัวเราและคุณแม่เองแน่นอน
ลองทำดูครับ
อย่าคิดมาก สู้ๆ
#1 By The ChiD on 2008-06-25 21:02