คำชมบางทีก็สำคัญนะเออ

posted on 14 Jun 2008 19:33 by shinigami-maya

ก็ที่มาเอ่ยเรื่องนี้ในเอนทรี่นี้เนื่องจาก

ถ้าบอกไปจะเชื่อกันไหมว่า ตั้งแต่เกิดมา ข้าพเจ้าไม่เคยถูกคุณแม่ของข้าพเจ้าชมเลยสักคำ

ไม่ว่าจะตอน....

ประกวดวาดภาพชนะ.....

ประกวดร้องเพลงชนะทั้ง 8 ครั้ง 8 ครา

สอบเลื่อนเกรดของเปียโนได้ A มันทุกตัว (มี A+ อยู่ 4 ตัวด้วย)

ประกวดเเต่งกลอนวันแม่ชนะ

ประกวดเรียงความชนะ

ถูกคัดเลือกเป็นเยาวชนดีเด่นของโรงเรียน

สอบแข่งขันวิทยาศาสตร์ได้ที่ 3 ของจังหวัด 20 ของภาค (แต่ปัจจุบัณโง่ยิ่งนัก) 

เเข่งเปียโนได้ที่ 4 ของระดับภาคกลาง+ภาคตะวันออก

และ ตอนที่แข่งรายการแฟนพันธุ์แท้

ฯลฯ 

 

ไม่เคยมีคำชมสักคำออกจากปากของแม่ ข้าพเจ้าก็ได้แต่พยายา่ม แข่งไอ้นู่นไอ้นี่ หวังแค่อย่างเดียวว่าเมื่อไร แม่จะชม สักคำ แค่คำว่า "ลูกเก่งนะ" แค่นี้ก็พอ แต่เราไม่เ้คยได้ยิน มีแต่คำว่า "อือ แล้วไงเหรอ" 

พูดจริงๆว่าตอนเด็กๆ-ม.ต้น ข้าพเจ้่าแข่งไอ้นู่นไอ่นี่ เยอะมากๆแล้วก็พยายามทำ พยายามศึกษาสร้างจุดเด่นในตัวเองขึ้นมาหายอย่าง พูดจริงๆว่า่ ที่ทำไปทั้งหมด เพื่อที่จะให้แม่ชม แต่ก็ไม่เคยได้มาเลย ที่เคยได้มีแต่คำชมของคนรอบตัว ญาติๆ เพื่อนๆ อาจารย์ น้องๆ พี่ๆ ก็ปลื้มนะเวลามีคนชม แต่

คำชมที่อยากได้ยินมากที่สุดคือคำชมที่ออกจากปากแม่มากกว่า ท่านแม่ ไม่เคยชมข้าพเจ้าเลย อย่างบ่อยที่สุดคือติเตียน ดุ และพูดบั่นทอนกำลังใจ

แต่ข้าพเจ้าก็คิดนะว่า ข้าพเจ้าต้องได้ฟังคำนั้นจากปากแม่ในวันที่ข้าพเจ้าประสพความสำเร็จจริงๆมากกว่า

แล้วการที่แม่ไม่เคยชม มีแต่ติอาจจะเป็นการทำให้ข้าพเจ้าพยายามทำอะไรหลายอย่าง จนแทบจะไม่มีอะไรที่ทำไม่เป็น(ยกเว้นเล่นกีฬาค่ะ อันนั้นร่างกายไม่เอื้ออำนวย) และทำให้ข้าพเจ้าโดดเด่นมาจนถึงทุกวันนี้ก็ได้

แต่...ถึงแม้จะคิดอย่างนั้่นแล้วก็ตาม ทุกคนลองคิดดูสิค่ะ วันที่คุณพยายามฝึกซ้อม/อ่านหนังสือ อย่างหนักมากๆ เหนื่อยจนสายตัวแทบขาด และพอมันประสพความสำเร็จ คุณหันไปหาแม่ของคุณ แล้วแม่ของคุณพูดแต่คำว่า

"อือ แล้วไงเหรอ" 

มันคงหมดกำลังใจเลยใช่ไหมล่ะคะ คำแรกที่ได้ยินหลังจากประสพความสำเร็จ กลับเป็นคำนี้ 

ข้าน้อยพูดจริงๆเลยนะว่า

ต่อให้คนทั้งเลยเอ่ยชมข้าพเจ้า แน่นอนข้าพเจ้าน่ะ จะดีใจจนแทบร้องไห้

แต่ถ้าไม่ได้ยินคำๆนั้น จากปากแม่ของตัวเองมันก็ไร้ค่าอยู่ดี....... 

 

เพราะงั้นไม่ว่าใครก็ตามที่มีพี่หรือน้อง หรือเพื่อนก็ตาม เวลาเค้าประสพความสำเร็จก็ชมเขาด้วย         แล้วถ้ามีลูก หรือ หลาน ก็ช่วยชมเขาให้มากๆ เขาจะได้มีกำลังใจจะสู้ต่อนะคะ  

การชมเชยนั้นเป็นสิ่งสำคัญมากๆจริงๆค่ะ ข้าน้อยคอมเฟิร์ม 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เห็นด้วยอย่างแรงเลย

#1 By HaAnNaWay on 2008-06-14 20:08

ลองบอกแม่สิคะ มันเป็นวิธีที่ดีที่จะบอกว่าเรากำลังคิดอะไรอยู่นะ

คราวหน้า เวลาทำอะไรสำเร็จ ก็วิ่งยิ้มไปหาแม่ บอกว่า แม่ หนูทำนี่ได้แล้ว ถ้าแม่ อือ แล้วไงเหรอ ก็ร้องไห้ไปเลย

แม่ หนูทำทุกอย่างเพราะอยากให้แม่ชมหนูสักคำ แต่ตั้งแต่เกิดมา แม่ยังไม่เคยชมหนูเลย หนูต้องทำอีกเท่าไหร่เหรอ? ถึงจะได้คำชมจากแม่บ้าง?

#2 By K9 on 2008-06-14 20:28

แม่เราก็ไม่เคยชมนะคะ ปกติเวลาแม่คนอื่นเค้าชมลูกตัวเองก็แอบอิจฉาหน่อยๆ
เวลาที่ได้เกียรติบัตร หรือประกวดชนะ แม่ก็ไม่เคยชม
บางครั้งก็แอบน้อยใจนิดๆ ว่าทำไมเป็นลูกที่แม่ภูมิใจไม่ได้

นึกดีๆแล้ว ถึงแม่จะไม่ชม แต่เราก็คงไม่รู้ว่าแม่ดีใจรึเปล่า
บางทีคุณแม่ก็อาจจะภูมิใจอยู่ลึกๆแต่ไม่แสดงออกมาก็เป็นได้นะคะ

ปล.เห็นผลงานแล้วอิจฉาจัง เป็นทุกอย่างเลยจริงๆนะคะเนี่ย *q*

#3 By +|| m i n e y ||+ on 2008-06-14 21:15

แม่เราก็ไม่เคยชมนะคะ ปกติเวลาแม่คนอื่นเค้าชมลูกตัวเองก็แอบอิจฉาหน่อยๆ
เวลาที่ได้เกียรติบัตร หรือประกวดชนะ แม่ก็ไม่เคยชม
บางครั้งก็แอบน้อยใจนิดๆ ว่าทำไมเป็นลูกที่แม่ภ%

#5 By +|| m i n e y ||+ on 2008-06-14 21:16

แม่เราจะชอบพูดอยู่เรื่อยว่า "แค่ทำให้พ่อแม่ไม่เสื่อมเสียแม่ก็พอใจแล้ว"

#6 By Na~mo on 2008-06-14 21:53

แกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คนอาร้ายยยยยยยยยยยยย

[ไม่]น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

ชมจากใจจริง

ฮา*

ปล.เรื่องคอสอ่ะมีคนร่วมคอสจะครบแล้วน่ะ เค้ารอเราเอ็นได้ด้วยหล่ะแก ส่วนมากเป็นเด็กกรุงหว่ะ
อืม..เห็นด้วยนะ มันทำให้เรามีกำลังใจมากขึ้นเยอะจริงๆ
แต่ทุกคนไม่ได้แสดงความรู้สึกออกมารูปแบบเดียวกันหมดนี่นา แม่เจ๊อาจจะชื่นชมเจ๊อยู่ แต่ไม่ได้พูดขึ้นมาก็ได้

ดีกว่าได้รับคำชมแบบไม่จริงใจเยอะเลยนะ
ถึงยังไงเบลฯก็ชื่นชมเจ๊นะ
เจ๊มีความพยายามมากจริงๆ
เจ๊อดทนอะไรหลายๆอย่างที่หนักหนาสาหัสแล้ว
ก็ผ่านมันมาได้นะ

#9 By Bellona Esperanza on 2008-06-23 07:00