...sakura บานแล้ว....

อย่างแรก ขอบอกก่อนเลยน้า ว่าเรา

"ไม่เรียนพิเศษ"

เพราะว่า อ่า ถึงเหตุผลมันจะน่าอ๊าย น่าอาย

ก็แค่ "เรียนตอนนี้แล้วมันจะ ลืม อ่ะดิ"

ก็ขนาดตอนม.3 ขึ้น ม.4 อ่ะ ตอนนั้นฟิตจัดอย่างแรง

เรียนเตรียมตัวไว้ตอนปิดเทอม ปรากฎเปิดเทอมมาแล้ว

"ลืมหมดทั้งหัวใจตับไตและม้าม"

เพราะงั้นเลยคิดว่า ไว้เปิดเทอม แล้วค่อยเรียนจะดีกว่าไหม

เรียนตอนนี้ เอนท์ตั้งปีหน้า มันจะัลืมไหม ฟระ?

เพราะงั้น พอคุยกับแม่ และโทคุณกะป๊า ทั้งคู่พูดเหมือนกันเลยว่า

"ถ้ามั่นใจว่าลืมแน่ๆก็ไม่ต้องเรียน ปิดเทอมก็แรดไปแล้วกัน"

และทั้งป๊าและแม่พูดเหมือนกันอีกอย่างคือ

"ถ้าเรียนแล้วลืม ก่อนที่จะเอนท์เนี่ย เปลืองตังว่ะ"

แล้วก็เราเป็นคนที่ ความจำจะทำงานได้สูงสุด คือระยะเวลา ไม่เกินครึ่งปี

เพราะงั้น ไว้เรียนตอนเปิดเทอม ดีที่สุดนั่นแล

เพราะงั้น ปิดเทอมนี้เลยต้องใจจะลัลล้า ให้เต็มที่ ส่งท้ายชีวิต ม.ปลาย (เพราะขึ้นม.6ไปแล้ว คงไม่ได้ทำอะไรไร้สาระปานนี้ได้อีกแล้ว) ที่ทำตอนนี้ก็มี

1.ขุดไฟนอล 7,8,9 มาเล่นใหม่

ก็บัดนี้ เล่นไฟนอล 9 จบไปแล้ว ด้วยเวลา 3 วัน 3 คืน ที่แทบไม่ได้หลับเลย สนุกมากกกกกกกกก ปวดตา ปวหัว วิงเวียนอย่างแรง แต่ในความรู้สึกนั้น มันแฝงไปด้วยความสนุก สุดๆ รู้สึก M150 เต็มที่กับชีวิต อย่างแรง ไม่เชื่อลองดูดิ ความรู้สึกใน 3 วันนั้นมันเหมือนอยู่ในฝัน เหอะๆ มีแต่ความคิด เก็บเวล เก็บไอเทม ปราบบอส ทำภารกิจลับๆ ใช้โชโกโบะขุดหาของ การ์เน็ต ซีดานส์ วีวี่ เฟรย่า เอย์โกะ สไทน์เนอร์ ควีน่า อามารัน สนุกมว้ากกกกกกกกกก

ลองทำดูสิ แล้วคุณจะรู้ว่า สวงสวรรค์แห่งจินตนาการมีจริง เหอะๆๆๆ เพลง Melodies Of Life เนี่ย จะฟังเพราะที่สุดก็ตอนเล่นมันจบเนี่ยแหละ ปลื้มมมมมมม

2.การ์ตูนในห้องมีเรื่องอะไร เอามาอ่า่นอีกรอบให้หมด~

ถึงทุกวันนี้ก็แทบจะท่องบทมันได้แล้วก็เหอะ แต่บางเรื่อง ก็ไม่ได้อ่านนานมากแล้วจริงๆ เช่นได้เรื่องคู่รักลับขั้ว ( W Juliet) อ่านแล้ว รู้สึกว่า ให้ตายเหอะ มาโคโตะ ทำไมเป็นผู้ชายที่ดีมว้ากกกกก คือ หลายเรื่องอ่ะที่กลับมาอ่านใหม่แล้วก็ทั้งกรี๊ด ทั้งขำ แถมมีมุมมองใหม่ๆ เยอะมาก เพราะงั้น ถ้าว่างๆก็ลองเอาการ์ตูนเก่าๆในห้องมาอ่านดูสิ หรือ อ่านมาราธอน อ่านการ์ตูน 30 กว่าเล่มจบภายในวันเดียว แล้วจะรู้ว่ามันรู้สึก อิ่มมมมมมมมมมมม

3.สวย แรด เริ่ด เชิด มาลดน้ำหนักกันเต๊อะ~

อันนี้เป็นเนื่องด้วยฮอร์โมน หรือ เพราะ เห็นวัยรุ่นสมัยนี้ ทำไมมันดูแลตัวเองกันดี๊ดีเนอะ สวย เช้ง วิ้งกันตลอดเวลา ทำไมตรู อืด สิว หมอง กระเซอะกระเซิง อย่างเน้~!!!!!!!!!

เลยเริ่มทำอะไรสักอย่างกับตัวเอง คือ เพิ่งมาทำอะไรที่แลผู้ญิ๊งงงงงงง ผู้หญิง ก็ตอนเนี๊ยะอ่ะ ก็ตอนนี้ก็คือลองเสียเวลา หมักผม ใส่วิตามิน ดูแลผิวหน้า รักษาสิว แต่ก็เริ่มทำมานาน ตั้งแต่ตอนต้นๆกุมพาแล้วนะ เหอะๆๆ ก็ดูดีขึ้นมา บ้าง

ก็ เหตุผลที่ลดอ้วนเพราะตั้งแต่ขึ้นม.5 มา น้ำหนักมันดีดตัวจา่ก 40 เป็น 55 อ่า ใช่ 15โล ดีดตัวเร็วยังกะราคาน้ำมันในตลาดโลก ทีแรก ก็ไม่ได้สนใจที่ใครๆเขาว่า แม้กระทั่งคุณชาย Kaze ที่บ่นๆกรอกหูบ่อยๆว่า "ฟอง....อ้วนว่ะ ไอ้อ้วน ไปลดน้ำหนักไป๊~" ก็ยังไม่ฟัง แต่ที่เริ่มรู้สึกคือ ตรูใส่เสื้อผ้าไม่ได้ อ่ะดิ ตอนนี้ก็ลงมาถึง 46 แย้ว แต่ที่ตกใจคือ ปกติถ้าน้ำหนักลงล่ะก็ หน่มหน๊ม มันจะลงไปด้วย แต่นี้มันไม่ลง~ มันเพิ่มอีกต่างหาก ง่า เวงเอ๊ย เสื้อในตัวนึงใช่ถูกๆนา ยุบเด๋วเน้~!!!!!!!!!!! (เริ่มทะเลาะกับร่างกายตัวเอง)

อาวล่ะ อย่างที่บอก ช่วงนี้อ่านการ์ตูนเยอะ เพราะงั้น การ์ตูนใหม่ๆ หรือที่เก่าแล้วแต่ไม่ยอมออก เราก็ตามๆๆ จนสุดท้าย โอ๊ว จอร์จ การรอคอยนับปี ก็บังเกิดผล เมื่อหันไปเจอที่แผงเมื่ออาทิตย์ก่อน

อ๊าาาาาาาาาา~ "เมื่อผมกับเธอ XXX" เล่ม 4

พอเอามาอ่านเท่านั้นแหละ เหอะๆ บร๊ะเจ้า ทำไมเล่มนี้ (ก็ตั้งแต่เล่ม 3 แล้วแหละ)

ทำไม มันเอาใจหัวใจสาววายตัวน้อยๆ อย่างตรูนักกกกกกกกกกก~!!!!!!!!!!

ไม่ต้องกลับร่างมันแล้ว ถ้าอยากให้เป็นการ์ตูนปกติ(เหรอ?)

กลับร่างก็ดี สาววายอย่างเค้าจะได้ลัลล้า~

เดี๋ยว ปกหน้าว่าสุดยอดแล้ว ก่อนซื้อกรุณาพลิกปกหลัง แล้วท่านจะพบกับ......

"ประสบการณ์ฮาแตกลั่นร้านหนังสือจนคนในร้านหันมามอง"

อย่าลืม!!! ก่อนซื้อพลิกปกหลัง แล้วกลั้นฮาให้ดี....

ก่อนอื่น อาจจะมีบางคนที่ ไม่รู้ว่าเรื่องนี้ เป็นยังไงหว่า?

เรื่องของเรื่องก็คือ.....

อุเอฮาระ อากิระ หนุ่มหน้าตาดี แต่!!! นิสัยน่าเบื่อ เรียบร้อย บื้อ ง้องแง๊ง พึ่งไม่ได้ ไปแอบชอบ....

โมโมอิ นานาโกะ สาวสวย แต่!!! นิสัยเถื่อน ถึก ดิบ โหด ไม่มีคำว่าเรียบร้อยอยู่ในหัวใจ

และแล้ววันหนึี่ง ด้วยความที่ อากิระ โชคร้าย หรือ โมโมอิโชคดีก็ไม่รู้ การทดลองของคุณปู่ของโมโมอิ ผิดพลาดอย่างร้ายแรง!!! ทำให้ทั้งสองคนสลับร่างกัน คนที่ชอกช้ำระกำใจก็ต้องเป็นพระเอก!!  

อากิระที่อยากกลับร่างเดิมแทบตาย แต่คุณปู่กลับไม่ยอมซ่อมไอ้เครื่องนั้นสักที นางเอก ก็จิตใจฝักใฝ่ในทางวาย เอ๊ย ชาย สุดๆ แถมยังไปคว้าเอา ชีนะ มาโคโตะ เพื่อนสนิทสมัยตัวเองเป็นผู้หญิง มาเป็นแฟน!!!!

และด้วยความซวยซ้ำซวยซ้อน ของพระเอก(?) ที่พอมาอยู่ในร่างผู้หญิงแล้ว กลับป๊อบขึ้นมาซะอย่างนั้น จนความป๊อบเนี่ยแหละ ทำให้ เซมโบงคิคุง เพื่อนสนิทสมัยตัวเองยังเป็นผู้ชาย มาแอบชอบ และขอเป็นแฟนอย่างเอาเป็นเอาตาย ทั้งๆที่รู้ว่า ในร่างโมโมอิคืออากิระเพื่อนสนิทมาตลอด 10 ปี แต่ในเล่ม 3 เซมโบงคิคุงบอกว่าไงรู้มะ บอกว่า

"ฉันไม่สนใจ"

(สรุปเรื่องนี้มัน ํY หรือไม่หว่า)

แนะนำให้อ่านค่ะ แนะนำอย่างแรง มันทั้ง ฮา ดิบ เถื่อน ตามสไตล์อ.ไอ น่ะล่ะค่ะ

แต่ไม่แนะนำให้อ่านบนรถสองแถว หรือรถเมล์ หรอืต่อห้นาประชาชีนะเจ้าค่ะ ไม่งั้นจะหัวเราะจนประชาชีรอบๆกายมองได้น่ะเจ้าคะ

เล่มนี้ขำอ่ะ ขำตอนที่

"ฉันไม่ได้ชอบผู้ชาย แต่คนที่ฉันชอบบังเอิญเป็นผู้ชาย"

แต่อะไรที่ทำให้กรี๊ดเนี่ย คือตอนแถมค่ะ!!!

ยิ่งหน้าปกตอนแถม ซึ่งสันชาตญาณพิเศษของสาววาย พาให้ข้าน้อยพบอะไรบางอย่าง

อิอ๊างงงงงงงงงงง เซมโบงคิคุง มือ จับอาร๊ายยยยยยยยยย~!!!!!!

ทำไมไม่ล้วง เอ๊ย!!!   ทำไมทำแบบน้านนนนนน~

วี้ดว้ายยยยยยยย แต่ที่จริงตั้งใจจะลูบอ่ะดิ กี๊ซซซซซซ

เจร๊ชอบบบบบบบบบบบ เหอะๆๆๆ

และหน้าถัดมา ที่กรี๊ดเข้าไปใหญ่ ที่กระดานดำนั่น

ทำไมต้อง "เอา Y ตั้ง" 

ตั้ง? ตั้งเป็นบรรทัดฐานอะไรคะ? บรรทัดฐานในการอ่านเรื่องนี้อ๊ะป่าวววววววว? ฮิ้วววววววว

แถมที่อิอ๊างที่สุด ตอนที่อากิระิคุงพูดว่า

"เซมโบงคิใส่แว้นแล้วเท่ อย่างที่คิดจริงๆ"

แล้วเซมโบงคิคุงก็ตอบไปว่า

"นายนี่ดีกว่าผู้หญิงจริงๆ"

ฉากนี้และค่ะ

คือจะไม่คิดอะไรเลยถ้า ทำไมเซมโบงคิิคุง ต้องทำหน้าเหมือน....

เซเมะเวลาเขินที่โดนอุเคะชมด้วยฟร้าาาาาาา~!!!!! 

บรรยากาศชวน Y เจรงๆ 

แต่เซมโบงคิคุง คงไม่ได้เมาจน ทำ"แบบนั้น"ใช่ไหม?

อาวล่ะ ก่อนที่ฟุ้งซ่านมากไปกว่านี้ พอก่อนเหอะ

ก่อนที่ สันดานวาย มันจะโผล่หางออกมาลัลล้ามากไปกว่านี่

ไปล่ะค่ะ