...sakura บานแล้ว....

แง้วๆๆ มาต่อกันบ้าง เหอะๆ มาอีกแล้วประสบการณ์ในรพ.

วันจันทร์ที่ 12 ข้าน้อยไปอยู่ ที่ OPD มา(ผู้ป่วยนอกนั่นแล)

ปรากฎว่าเพื่อนข้าน้อยที่ฝึกคู่กัน มาสายค่ะ อืม โดยเทศนาสั่งสอนก่อนเข้างานเลยค่ะ

(ข้าน้อยก็โดนด้วยนั่นแหละเหอะๆๆๆ) อยู่นี่ทำไรมั่งน่ะเหรอ ก็เรียกชื่อคนไข้ วัดความดัน วัดไข้ หนุกหนานดีค่ะ (แต่แอบเบื่อนะ)ก็คอยฟังว่า พี่พยาบาลเค้าซักประวัติยังไง แต่จะคึกคักแค่ช่วงเช้า เพราะช่วงบ่ายไม่ค่อยมีคนไข้เลย

ถ้าเอาประสบการณ์เด็ดๆก็ พี่คนนึงพี่นักศึกษามาทั้งชุดนักศึกษาเลย มาตรวจที่รพ. พอรับผลตรวจเท่านั้นแหละพี่แกก็นั่งร้องไห้ (ต้องมารับผลตครวจที่พยาบาลพี่เลี้ยงของเราอ่ะซึ่งเราก็นั่งอยู่ด้วย) เพราะพี่แกท้อง พี่พยาบาลก็ถามว่า แล้วจะทำไงต่อ จะบอกพ่อของเด็กไหม พี่เค้าก็บอกว่า ไม่รู้ว่าพ่อเป็นใคร แล้วเรื่องท้องก็ให้ที่บ้านรู้ไม่ได้ด้วย พี่พยาบาลเค้าก็กล่อมให้อย่าเอาออก พี่เค้าก็คุยอยู่พักนึงแล้วก็เดกินไปจ่ายตัง เราก็มองแล้วเศร้าตามไปด้วย

ส่วนอีกรายนึง สามีเค้าไปทำงานต่างจังหวัด แล้วตัวเค้าเองก็อยากมาตรวจเลือดนานแล้ว แต่จะมาตรวจก็ทะเลาะกับสามีทุกที สามีหาว่าไม่เชื่อใจสามี ตัวภรรยาก็เลยไม่มาตรวจ จนคุณสามีเพิ่งไปตรวจเลือดมา พบว่า คุณสามีติดเชื่อ HIV ก็นะ ตัวคุณภรรยาเองก็มานั่งกลุ้มนั่งร้องห่มร้องไห้กับพี่พยาบาลว่า เค้าจะเป็นไหม แต่เราก็ไม่รู้อะนะว่าผลออกมายังไงแต่ความจริงนะเราคิดว่า ไอ้เรื่องแบบนี้มันควรจะตรวจอยู่แล้วนะ เพราะยังไงก็เป็นการเซฟตัวเราเองทแต่ก็อ่ะนะ

มาวันอังคารที่ 13 อยู่หมวดทันตกรรมค่ะ ไปนั่งฟังเสียงสยองมา เหอะๆ ก็เสียงกรอฟันไง ไปยืมดูหมอฟันทำฟันมา เช่น ถอนฟัน อุดฟัน ขูดหินปูน ก็สนุกดี แต่ตอนบ่ายไม่มีคนอีกแล้ว น่าเบื่อมากกกกกกกก(เฉพาะตอนบ่ายนะ)

เอ้ามาวันพุธมั่ง ไป ER ค่ะ เหอะๆๆๆ ก็ห้องฉุกเฉินไง เราขอให้คำจำกัดความห้องนี้ว่า ด้วยเลือด น้ำตา และเสียกรีดร้อง ทำไมน่ะเหรอ มาๆๆๆ เดี๋ยวเล่าให้ฟัง เข้าไป เพิ่งไหว้ทักทายๆพี่ไม่เท่าไร เสียงนี้ก็ดังมาแต่ไกล

"โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย....ฮึก.....เจ็บ" แล้วเธอก็เดินเข้ามาโดยเลือดหยดมาเป็นทาง ก็เห็นเค้าบอกว่า มือเข้าไปในเครื่องโม่มะพร้าว ข้าพเจ้าก็ทำได้แต่เดินไปดูพี่เค้าเย็บแผล ติดเนื้อที่รุ่งริ่งๆออก แล้วหลังจากนั้นก็มาเรื่อยๆซึ่งส่วนใหญ่ เสียงจะมาก่อนตัวเสมอ ก็ถ้าช่วยก็ช่วยๆพี่ๆเค้า ราดน้ำเกลือใส่เเผลผู่ป่วยเพื่อล้างเเผล (ไม่รู้ว่าเป็นโรค SM ตั้งแต่เมื่อไรแต่รู้สึกว่า ชอบราดน้ำเกลือใส่คนไข้จังเหอะๆๆๆ) ส่วนใหญ่จะมาเย็บแผล บางคนก็มาทำแผล ก็แต่ ที่ ER นี่แหละค่ะ ทำให้ข้าพเจ้ารู้ว่า ในเวลางานห้ามหลับ ไม่งั้นจะมีอะไรมาเตือน (เจอมากับตัวเลยอันนี้)

ก็ตอนนั้นตอนบ่ายคนน้อยเลยเคลิ้มๆ ก็ชี้แจงก่อน ที่ๆข้าพเจ้านั่งอย(นั้นอยู่หลืบใน (ตรงซอกเสาพอดี) ขวาติดเสา หลังติดกำแพง ซ้ายก็ไม่มีใครอยู่ (จะมีใครอยู่ได้ไง ตรงนั้นมันเป็นมุมที่มืด และ เงียบที่สุดในแผนก)เคลิ้มๆอยู่กำลังจะหลับ รู้สึกว่า โดนดึงหางม้า(ข้าพเจ้าผมยาวนะ) ดังปึก ไอ้เราก็สะดุ้งสิ เพราะ หางม้าเรามันเข้าไปอยู่ในซอกระหว่างเสากับเก้าอี้ ความเป็นไปได้ที่จะมีคนสอดมือมาดึง ก็เท่ากับ 0 ไอ้เราก็ แอบด้าน มองซ้ายขวา เออ พี่ๆนั่งดูหนังกันอยู่

ก็เลย แอบหลับต่อ นั่งพิงพนัก หัวหนุนที่เดิมแล้วหลับ คราวนี้แรงกว่าเดิมเจ้าค่ะ โดนตบหลัง ไอ้เราตื่นเลย เพราะ หลังอ่ะพิงพนักอยู่ ใครมันจะตบได้ ก็เลยรู้และว่าแน่ๆ ชัวร์ๆ เลย ไม่นอนมันแล้ว เลยเดิมดูรอบๆแผนก เหอะๆๆ บังเอิญหรือกระไรก็มิอาจทราบได้ แต่ไอ้ตรงที่ข้าพเจ้านั่งอยู่อ่ะ มันเยื้องๆ กับพื้นที่ๆเค้าเอาไว้ แต่งศพ หรือ วางศพไว้สำหรับรอญาติมารับ แอบกรี๊ดฮะ ก็ จะไม่หลับอีกแล้วฮับ

วันต่อมา ข้าพเจ้าไปอยู่ วอร์ดพิเศษ พอไปปุ๊บมีเคสคลอดลูกข้าพเจ้าเลยได้เข้าไปดูเค้าผ่าคลอด!!! กรี๊ดกร๊าดมากมายค่ะ แต่ไปดูแล้วหายสงสัยเลยว่าทำไมหลังผ่าถึงเจ็บซะปานนั้น แหมก็ผ่ายังไม่พอนะคะ หมอแหกแผลซะกว้างมั่กมากกกกกกกก แถมตอนดึงเด็กอกมีเขย่าๆด้วย แต่ตอนที่เด็กออกมา พ่อแม่เค้าร้องไห้ซาบซึ้ง ข้าพเจ้า น้ำตาคลอค่ะ ก็มันไม่รู้จะบรรยายยังไงอ่ะ แต่มันรู้สึกรักพ่อรักแม่ขึ้นอีกเยอะมากๆ ก็จำไว้กันนะคะว่ากว่าแม่จะเอาเราออกมาน่ะ เจ็บนะ แต่เพิ่งรู้ว่าใสห้องผ่าตัดเค้าเปิดเพลงดังมากกกกกกกกกก แถมหมอผ่าไปร้องเพลงไป เหอะๆ

ก็สนุกค่ะ ทำงานในรพ. ทำให้ได้อะไรๆหลายๆอย่าง จะเก็บไว้เป็นประสบการณ์ ไปแล้วน้า