เอาล่ะๆๆๆๆ ก็ ขอชี้เเจงก่อนเน้อว่า

รร.ของช้าพเจ้า มีโครงการแนะแนวของนร. ให้นร.สายวิทย์ไปฝึกงานที่รพ.(แล้วแต่ความสมัครใจ ) ซึ่งข้าพเจ้าก็ลงสมัครไป เลือกรพใกล้ๆบ้านเลยเเหละ กำหนด ไป สองอาทิตย์( 10 วัน) ซึ่งรพ.ของข้าพเจ้านั้น มีคนลงชื่อ 10 คน (มีห้อง 2 อยู่ 3 คน นอกนั้นก็พี่ๆ 5/5)

ซึ่ง 4 วันที่ผ่านมา ข้าพเจ้าไปอยู่ที่ W.หญิงอยู่ 2 วัน และ Wชาย 2 วันซึ่งทุกคนคงคิด ว่ามันไม่เห้นเกี่ยวกับหัวข้อเลยฟระ

เอาล่ะๆ จะเข้าเรื่องแย้ว ก็ 2 ฐานที่ไปมา มี 2 เคสที่เหมือนกันมั่กมากกกกกกกกก

(อ่อเรื่องที่จะนำมาเสนอ ต่อไปนี้ เพื่อเป็นข้อคิดเตือนใจคนทั่วๆไปที่ไม่เคยไปสัมผัส ไม่ได้มีเจตนาดูถูกแต่อย่างใด)

คือ มาเคสแรก ที่ W ของผู้ป่วยหญิง คนๆนี้เค้า ที่บ้าน ธุระกิจล้มละลาย แล้วแบบไม่รู้จะทำยังไง เลย กินยา ฆ่าตัวตาย แต่มีคนช่วยได้ แต่ยาที่กินเข้าไป มันทำลายระบบประสาทหมดแล้ว(พยาบาลไม่ได้บอกอ่ะนะว่ายาอะไร)

ทุกวันนี้ก็ เป็นผักอ่ะ ทำอะไรไม่ได้ นอกจากกระพริบตา แขนขาลีบ มือหงิกงอหมด (เข้าใจว่าเส้นมันยึดอ่ะนะ) เวลานอนก็ต้องเอาผ้าขนหนูยัดไว้ที่มือทั้ง 2 ข้าง(เพราะพี่เขากำมือตลอด แล้วพยาบาลกลัวจากเป็นแผล) แล้วก็ใช้เชือกผูกขาแล้วมัดกับเตียงอีกที เพื่อให้เส้นมันคลาย แล้วหายใจเองก็ไม่ได้ เพราะยามันทำลายประสาทหมดแล้ว ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจด้วย

แล้วไปอยู่มา 2 วันก็ไม่เห้นญาติมาเยี่ยมเลย อายุก็ยังน้อยอยู่เลย คือเราเห็นแล้วก็คิดเนอะว่า คนเราน้า

เอาล่ะไปอีกเคสนึงเคสเห็นแล้ว รู้สึกเศร้าตามไป้ดวยเหมือนกัน คนนี้เค้าทะเลาะกับแฟน เลยเดินลงทะเล(เหมือนในมิวสิคอ่ะ) จมอยู่ 20 นาที เลยมีคนช่วยมาได้ แต่ หัวใจหยุดเต้นไป 20 นาทีแล้วเหมือนกัน

พอหมอเค้าช่วยได้ก็พบว่า สมองตามไปประมาณ 2 -3 ส่วนแล้ว ก็เหมือนเป็นผัก แต่คนนี้ยังขยับตัวได้ นิดหน่อย (เช่นยกแขน ขยับแขน แต่มือก็เหมือนเคสแรก)

หายใจเองไม่ได้ ต้องใส่พิวส์(เจาะคออ่ะคะ) คอยดูดเสมหะตลอดเวลา เพราะน้ำมันท่วมปอด ก็เหมือนเคสเเรก แต่ เคสนี้ต้องมัดมือไว้เพราะถ้าไม่มัด เค้าจะดึงสายออก

แล้วแบบว่า คนนี้อ่ะ ถ้าเค้าตื่นมาแล้ว เค้าจะนอนร้องไห้ ร้องตลอด แต่ร้องไม่มีเสียง แล้วเค้าก็เช็ดน้ำตาเองไม่ได้ เราต้องคอยเดินไปเช็ด ไปคุยกับเค้า ไปกอดเค้าปลอบเค้า ไม่งั้นเค้าจะร้องไห้ตลอด

แล้วพยาบาลก็เล่าว่าคนนี้อ่ะ ตอนยังดีอยู่ มีการงานดีมากกกกกกกกกก เงินเดือนเดือนล่ะ 3 หมื่นกว่าๆ ก็นะ เค้าก็เสียใจแหละ แล้วเห็นก็มีญาติเยี่ยม แต่ก็มาแป็บเดียวแล้วก็ไป แม่เค้าก็ นั่งร้องไห้ อยู่ข้างๆ อ่ะนะ

เอาล่ะใครคิดสั้นอยู่ หายหรือยัง คือถึงคิดฆ่าตัวตายจริงๆอ่ะนะ ยืนจ่อหัว ยิงโป้งเดียวง่ายดี แน่นอนดี แต่ถ้าใครคิดว่า ไม่ได้ใจเด็ดถึงขั้นนั้น หรือ หาปืนไม่ได้ก็อย่าเลยนะ

เพราะกินยาฆ่าตัวตายน่ะ มันไม่ได้ตายสมอยากเหมือนในละครนะ ไอ้ตายอ่ะ ก็ตาย แต่ก่อนตายอ่ะโคดทรมาน(นั่งถามมาหมดแล้วค่ะ ถามกับพี่พยาบาล)

เช่น ในละคร มันชอบกินยาล้างห้องน้ำกันใช่มะ อือ ตัวประกอบมันกินแล้วมันตาย แต่ขอโทษเถอะค่ะ มันในละคร อย่างแรกนะคะ ถ้ากินเข้าไปมันไม่ตายหรอกมันจะแสบ ร้อน ตั้งแต่ปาก ยันกระเพาะ

แล้วถ้าเอาส่งรพ. อือ ตามคอนเซ็ปละคร คืดว่าเค้าจะทำอะไรให้ อืมค่ะ ตามละครเค้าจะล้างท้องให้ แต่ที่รักขา เรื่องจริง เค้าไม่ล้างท้องให้หรอกค่ะ!!!!

เค้าปล่อยให้นอนแสบอยู่อย่างนั้นไปก่อน เพราะอะไรน่ะเหรอ คือ ยาล้างห้งน้ำเนี่ย ลองราดลงไปที่ปูนดูนะ มันสามารถกัดปูนให้หายไปได้เลย แล้วลองคิดถึง หลอดอาหารและกระเพาะอันอ่อนนุ่ม ของคุณสะเคอะ

แล้วการล้างท่อเนี่ยคือการสอดท่อเข้าไปดูดมันออกมา อ่า ลองคิดภาพ หลอดอาหารที่โดนกัดจนยุ่ย แล้วสอดท่อสางยางเเข็งๆเข้าไปสิเคอะ มันก็เละหมดดิ เพราะงั้นเค้าก็จะไม่ล้างท้อง

แล้วที่สำคัญ ถ้าคิดจะกิน คุณก็พุดไม่ได้ไปตลอดชีวิตอ่ะ แถมดีไม่ดี ต้อง กินอาหารทางสายยางอีก สนไหมล่ะ นม ผสมข้าวบดผสมฟักทอง และยาบด

อืม ทางที่ดีอย่าคิดสั้นเลยดีกว่า ถ้าตายก็ดีไป ไม่ต้องทรมาน แต่ถ้าไม่ตาย คุณลองคิดดูสิ ว่าพ่อแม่คุณจะเสียใจขนาดไหนล่ะ แล้วคุณล่ะ จะเสียใจไหม

เอาล่ะ หมดแล้ว ทีนี้ใคร อยากฆ่าตัวตายอีก ยกมือขึ้น คงไม่มีใช่ไหมคะ เป็นอุทาหรณ์เน้อ


เอาละค่ะ ไปฝึกงานมา ไปทำอะไรมั่งน่ะเหรอคะ ก็ทำทุกอย่างที่พยาบาลทำ ยกเว้น เปลี่ยนเวร เจาะเลือด ฉีดยา ทำแผล

นอกนั้นทำหมด ก็ บางคนสงสัยว่าอะไรมั่ง จะเล่าเดี๋ยวนี้แล

ก็มี เก็บเตียงเช็ดเตียง เอาเลือดส่งแลบ หยิบของให้พี่พยาบาล เข็นรถอุปกรณ์ พาคนป่วยไปเที่ยว(นั่งวิวแชร์ไปเดินเล่นอะ)

มันคืองานเบสิคค่ะ มาถึงงานหลักๆที่ต้องทำทุกๆวันก็มี

วัดไข้คนป่วย วัดความดันคนป่วย ( 2 อันนี้ทำแล้วต้องจดใส่ใบเขียวๆไปให้พี่พยาบาล) อาบน้ำให้คนป่วย เช็ดตัว เปลี่ยนเสื้อผ้า เปลื่ยนแพมเพิร์ส ให้อาหารทางสายยาง พลิกตัวคนไข้(ทุกๆ 2 ชม.) หยิบยา แช่ยา คุยกับคนป่วย เดินดูพี่เค้าทำแผล คุยกับหมอ เทคแคร์คนไข้ แค่นี้อ่ะ อืม เหมือนพยาบาลเลยเนอะ

ก็ที่และจะ เป็นอะไรที่ อยากจะเล่า เพราะ ไม่ค่อยมีใครเคยเห็น แผลกดทับ รู้จักกันใช่ไหมเอ่ย ก็จะขยายความอีกที ก้ชื่อมันบอกตรงตัวอยู่แล้วว่า เกิดจากการกดทับ สำหรับผู้ป่วยที่ นอนนานๆ ช่วยตัวเองไม่ได้

ขั้นแรกมันจะเป็นดำๆก่อนเหมือนเนื้อไหม้ แล้วมันก็จะเริ่มลอกๆๆๆ ถึงเนื้อใน ก็ ถ้าดูแลไม่ดีมันจะเน่า (มักเป็นที่ก้นกบ สะโพก)

ที่เราไปเห็นมานะ จะยก 2 เคสที่หลังจากเห็นแล้ว ก็รู้สึกชินกับเลือด กับแผลเน่า หรือ แผลสยองๆมากมาย

เคสแรก เค้าช่วยตัวเองไม่ได้ (ก็เคสที่ฆ่าตัวตายแต่ไม่สำเร็จน่ะแหละ) ก็ตอนพยาบาลทำแผลเราก็ต้องเข้าไปด้วย (ไปดู)

มันเป็นแผล ที่ดูเผินๆเหมือนเล็กนะ แต่ลองเพ่งดูดีๆ มันเป็นโพรง ลึกเท่าความยาวนิ้วชี้อ่ะ แล้วข้างใน เหมือนมันอักเสบอ่ะนะ ก็เห็นหมดเลยค่ะ เนื้อชั้น 1 ชั้น 2 บวมๆเป็นหนอง

ขั้นแรกนะ พยาบาลเค้าจะ เอาแอกอฮอลส์เช็ดรอบๆแผลเพื่อฆ่าเชื้อโรค แล้วเค้าก็ใช้สลิงค์(เขียนถูกป่าว) เท่าอันที่ไว้ป้อนยาเลย สูบน้ำเกลือ แล้ว ฉีดล้างในโพรงที่เป็นแผล อืม ตอนนี้เราก็รู้สึกเลยว่าเค้าสะดุ้งตลอด(ก็เราเป็นคนจับเค้านี่) ก็พอฉัดล้างเสร็จก็ ใช้ไม้พันสำลี แต้มยางเร่งเนื้อ แล้วสอดเข้าไปเช็ดแผล เพื่อเร่งเนื้อ พอเสร็จก็ยัดผ้ากอซเข้าไปอุดแผล แล้วปิดแลให้เรียบร้อยตามเดิม

เอ้า มาต่อที่เคสที่ 2 (ยังอ่านไหวกันอยู่ไหม) ก็ลักษณะแผลอ่ะนี้ ทุกคนเคยเห็น ขันไม่ สังเกตุเส้นรอบวงมันนะ ค่ะ รายนี้ แผลใหญ่เท่าเส้นรอบวงขันอ่ะ แต่ไม่เป็นโพรง เห็นแค่เนื้อแดงๆ ก็เหมือนเเผลเเรก พี่พยาบาลก็ใช้แอกอฮอลส์เช็ดรอบๆแผล แล้วใช้เจิมิดีนแบบสครับ (มันก็คือทิงเจอร์ มันจะมี 2 อย่าง มีแบบที่เราใช้กับ แล้วก็แบบสครับ สำหรับแผลเน่า) เช็ดแผล แล้วก็แต่งแผลให้เรียบร้อย

ก็วิธีป้องกัน แผลกดทับก็คือ พลิกตัวคนไข้ทุกๆ 2 ชม. แค่นี้แหละ ส่วนคนเราถ้ายังปกติไม่ตัวกลัว ไม่เป็นหรอกกั๊บ

แง่ม วันจันทร์ ข้าพน้อยก็ไปอยู่แผนกผู้ป่วยนอกแล้ว เดี๋ยวศุกร์หน้าจะมา เล่าประวบการณ์แล้วกันนะ

อ่อ ไปฝึกงานที่ไปมาเหนื่อยไหม ก็เหนื่อยนะมากด้วย แต่สนุกมากกกกก~!!!!!

แล้วก็อยากจะฝาก เพื่อนๆไว้นะคะ ว่าถ้าไปเยี่ยมญาติ ขอเหอะ อย่าได้วุ่นวาย อย่าได้โวยวายจะเอานู่นนี่กับพี่พยาบาลเลย นะ พี่เค้าเหนื่อยจะตายอยู่แลวคนไข้ก็เยอะ พี่เค้าก็ต้องทำเท่าๆกันหมดทุกคน จะมีพิเศษที่ญาติเราคนเดียวไม่ได้หรอก ช่วยๆกันหน่อยนะคะ ^ ^ ไปแหล่ว

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

สุดยอดหว่ะ!!!
ยอมรับเรยมรึง
อ่าน่ะ เคยอยู่ รพเหมือนกาน
แต่ก้อแค่น้องเราเราทำได้
แต่นี้
อิ๋ง มิอย่างคิดเจ้า

#1 By เพื่อนแกที่แหง่กอยู่กะบ้าน (58.181.179.108) on 2007-03-10 20:42

งื้ม
เราก็เคยคิดฆ่าตัวตายค่ะ
แต่คิดไปคิดมาก็ไม่อยากหรอก ว่าจะเกิดมาได้ มันยากลำบากแค่ไหน
เจ้าของบลอคท่าทางจะได้บุญเยอะนะคะ>w< เป็นคนที่ดีมากๆเลย
รร.เรามีไปเยี่ยม ทหารผ่านศึก
คนเหลือครึ่งตัว
ประมาณนี้อะจ้า~
ฆ่าตัวตายมันไม่ดีจริงๆน๊า มันแค่ความคิดชั่ววูบของคน
เราก้เคยคิดที่จะทำเหมือนกัน
ก้เคยคิดอะนะ
ว่าเกิดมาชดใช้กรรม เกิดมาทำไม
แต่ถึงจะเกิดมาชดใช้กรรม
แต่เราก้ยังได้เจอสิ่งดีๆตั้งหลายอย่างนี่
คุณเจ้าของบลอคเปนพยาบาลซินะคะ
สู้ๆเข้านะคะ ^^ ~ *
สมัยเราก็มีไปฝึกงานในโรงพยาบาล
แต่เราไม่ได้เจอประสบการณ์มากมายอะไร
นอกจากพับเสื้อคนไข้ กับนั่งเหม่อๆหน้าห้องคุณหมอ เรียกว่าไม่ได้ทำอะไรดีกว่า
ดีแล้วล่ะค่ะ ได้ไปสัมผัสของจริง ชีวิตจริง วิชาชีพในโรงพยาบาลนี้มันไม่ใช่สบายๆเลยใช่มั้ยล่ะ

#4 By kororo on 2007-03-10 20:49

เล่าละเอียดดีจังค่ะ....
นักศึกษาแพทย์ปีแรกๆ ยังไม่ได้ขึ้นไปทำอะไรบน ward เยอะขนาดนี้เลย

syringe (ไซริงค์)ค่ะ ไม่ใช่ สลิงค์นะคะ

ส่วนใหญ่คนที่ฆ่าตัวตายจะเกิดจากอาการป่วยทางจิตใจที่เรียกว่า depression หรือโรคซึมเศร้าค่ะ
ถ้าพามาหาหมอแต่เนิ่นๆ โรคนี้สามารถรักษาให้หายได้นะคะ แล้วเค้าก็จะไม่คิดฆ่าตัวตายอีก

#5 By >>VaRioLa on 2007-03-10 20:55

น่ากลัว...นั่นสินะ ถ้าฆ่าตัวตายแล้วไม่ตาย ไม่ใช่แค่เราที่เสียใจ
นั่นสิเนาะ ชีวตเรามีค่า มีคนมากมายที่ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ยังหายใจได้ในวันพรุ่งนี้ ในขณะที่คนอีกกลุ่มกลับทำอะไรก็ได้เพื่อให้ไม่หายใจ
แต่เอาเข้าจริงก็ไม่มีใครอยากตายหรอก มันก็แค่ความคิดชั่ววูบหน่ะ
อื่อ เป็นประสบการณ์ที่ดีจริงๆค่ะ
ถ้าใครได้ไปสัมผัสกับเหตุการณ์แบบนี้แล้วคงรักชีวิตตัวเองขึ้นเยอะเลย

สงสารคนที่ภูมิต้านทานทางใจอ่อนแอ จนต้องฆ่าตัวตายนะคะ ถ้าเขาได้มาเห็นว่ายังมีคนที่แย่กว่าเขา ก็คงไม่คิดสั้นเป็นแน่

#7 By abcdefghiJayKen on 2007-03-10 21:44

ได้ทำอะไรเยอะดีเนอะ =w=
ดีและๆเป็นประสบการณ์ เหอๆ...
แต่เค้ายังไม่เคยคิดฆ่าตัวตายนะ -*-
ถ้าคิดก็คิดแบบ....คิดแบบไม่คิดวิธีอ่ะ..

ว่าแต่ หัวหน้าไอเซ็นตอนฝึกงานนี้ใครว่ะ -*-

#8 By Kid [Naokun] on 2007-03-10 23:09

คนส่วนใหญ่ก็เคยคิดอยากตายทั้งนั้นแหละ
แต่ส่วนน้อยที่จะลงมือทำจริง แล้วก็มักทำไปเพระาอารมณ์ชั่ววูบทั้งนั้น

เดี๋ยวนี้เห็นเพื่อนบ่นอยากตายจะหันไปด่าว่าโง่ทุกทีไป 555+

อยากลองฝึกงานมั่งแต่ขี้เกียจสุดๆ
เอาไว้เข้ามหาลัยก่อน กร๊ากๆๆ

#9 By ::Materia Hunter::^^ on 2007-03-11 12:52

โอ้ววว ไม่คิดจะตัวตายยยเลยนะเนี่ย
แต่ละเคส สยองอ่ะ!
เจ๊อยากจะเป็นพยาบาลรึป่าวนี่ น่าไปเป็นนะ ถ้าชอบงานนี้ล่ะก็ แต่เค้าเจอคงเป็นลมอ่ะ แผลนิดเดียวเราก็จะแย่แว้วววว

#10 By meawsab on 2007-03-11 12:58

ถ้าเป็นเค้าอ่ะ ไม่ไปหรอกขีเกียจ

#11 By madoka on 2007-03-12 07:15

ไปฝึกที่โรงพยาบาล ท่าทางน่าสนุกดีง่ะ
ยิ่งทำภาคกลางคืนนะ เหอะๆๆ
เง้ออ สยองแทนง่ะ
อ่า พยายามเข้านะคะ เอาใจช่วยค่ะ
พี่ใจกล้ามากมาย

ได้ยินอย่างนี้แล้วสยองแฮะ

-*-

#14 By PiMmy_HeLLc@t @ love u.com on 2007-03-16 22:50

มันเป้นเรื่องปกติที่ต้องเจออะนะคะเจ๊มายะซัง...ว่าแต่เจ๊พึ่งที่ตึกไหนละคะเนี่ย ทำไมไม่เจอเลยอะ...

#15 By Yuu (61.7.154.250 /192.168.11.34, 61.7.154.250, 61.7.154.250) on 2007-03-19 08:06

แวะเข้ามาอ่านค่ะ ขอบคุณที่มาเม้านะคะ

อ่านเรื่องที่เล่าแล้วนับถือเจ้าของบลอคมาเลยค่ะ เป็นเราทำไม่ได้แน่เลย (แพ้พวกแผล พวกเลือด) ได้ข้อคิดเป็นประสบการณ์ที่ดีนะคะ

#16 By chibi on 2007-03-20 22:01

ง้า

ไม่อยากจตายยยยยยยยยย

#17 By : : มิลฮี M i l H e e* on 2007-03-22 01:20

กรูว่ากรูรีบๆนิพพานดีกว่า

#18 By สันดี (203.172.109.248) on 2007-04-26 17:28